يك مصاحبه
با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکنیم
اشاره:روزنامه نگاری وخبرنگاری از مشاغلی است که پیش از آنکه بتوان اسمش را شغل گذاشت بیشتر به یک هنرمقدس شبیه است که اکثرآنهایی که وارد این حیطه میشوند باید عاشقی تمام وکمال باشند تا بتوانند در این وادی جای خودرا پیدا کرده ودراین عرصه باقی بمانند چرا که علاوه برمشکلات ودغدغه های معمول مانند بسیاری از هنرهای دیگر در ایران تننها وتنها سودی معنوی عاید روزنامه نگاران وخبرنگاران خواهدشد واین خود معضلی بسیار بزرگ در شرایط کنونی کشور است
میلاد مقیمی زاده یکی از نوجوانانی است که چندسالی با شوق وعشق فراوان وارد عرصه روزنامه نگاری شده اولین بار حدود دوسال پیش بود که به همراه چند نوجوان 15-16 ساله دیگر جذب روزنامه همراه شد وبه واسطه علاقه ای که داشت خیلی زود توانست پله های پیشرفت را طی کند بطوری که هم اکنون باتوجه به سن کمش(حدود 17سال) جزو یکی از خبرنگاران وروزنامه نگاران خوب کرمان است که حالا بجز روزنامه همراه با دیگر نشریات استان هم همکاری دارد
میلاد در جشنواره مطبوعات امسال استان به عنوان جوان ترین روزنامه نگار شایسته تقدیر شد اما باتواضع وفروتنی خاص خودش هنوز خود را گم نکرده وهمین مسئله باعث میشود که همواره بیش از پیش پیشرفت داشته باشد
به همین بهانه گفتگوی کوتاهی را با وی انجام داده ایم که از نظر شما میگذرد به این امید که همه جوانانی که علاقمند این حرفه هستند با خواندن این گفتگو ،باعشق وارد این عرصه شده وامید به آینده را سرلوحه فعالیتشان قرار دهند
در اولین سوال می خواهم بدانم که چی شد روزنامه نگار شدی؟ روزنامه نگار شدنم داستان مفصلی دارد اما تنها این را بگویم که خیلی اتفاقی بود
چرا روزنامه نگاری رو انتخاب کردید؟ از 10- 11 سالگی با توجه به محیط خانوادگی ام زیاد روزنامه می خوندم و یه جورایی به روزنامه خوندن عادت کرده بودم به هر حال چه از روزنامه های سیاسی و ورزشی و اجتماعی و اقتصادی و ... رو می بایست مطالعه کنم و به نحوی که به روزنامه علاقمند شده بودم و زمانی هم که با پیشنهاد خبرگزاری پانا مواجه شدم تصمیم گرفتم که در این عرصه به صورت حرفه ای کاررو دنبال کنم.از طرفی دیگر هم روزنامه نگاری رو انتخاب کردم تا حرف قشرهای پائین جامعه رو به مسئولینی که در زمان مدیریت نمی شنوند برسانم.
جایگاه خودت را در مطبوعات کجا می بینی؟ روزنامه نگاری حرفه ای نیست که با چندتا گزارش و. یادداشت و مصاحبه حرفه ای بشوی و بر این امر ادعا کنی.فکر هم می کنم اگر بخواهم بگویم در جایگاه بالایی قرار دارم خودخواهی محض است به هر حال من دو سال ونیم است که حرفه ای کار می کنم اما در کل با برنامه های بلند مدت پا در این عرصه گذاشته ام و بر همین اساس می گویم که راه طولانی را پیش رو دارم وهنوزمبتدی هستم
روزنامه نگاری رو از کدام نشریه شروع کردی ؟ اول این را بگویم که از دیدگاه من روزنامه نگاری با خبرنگاری متفاوت است.من کار خبرنگاریم را در خبرگزاری پانا به مدت یک سال و نیم انجام دادم اما اولین نشریه ای که در آن فعالیت کردم همین نشریه همراه کرمان است. پایان هفته، مجله خط فاصله، استقامت، فردوس کویر هم از نشریاتی هستند که در آنها فعالیت کرده ام در حال حاضر هم دبیر سرویس ورزشی مجله ً خط فاصله هستم و به عنوان خبرنگار ورزشی در نشریه استقامت و همراه نیز فعالیت می کنم.
جو روزنامه نگاری کرمان را چطور می بینی؟ با تمام احترامی که برای روزنامه نگاران کرمان قائلم باید بگویم که متاسفانه جو بدی بر فضای لطیف مطبوعات حاکم است.نشریات محلی به جای اینکه دست به دست همدیگر بدهند و در راه آبادانی استانشان بکوشند برضد یکدیگر مطلب می نویسند و یکدیگر را میان مردم تخریب می کنند.از طرفی هم تعدادی که اسمشان را نمی شود خبرنگار یا روزنامه نگار گذاشت با سنگ اندازی هایی می خواهند جلوی پیشرفت همکارانشان را بگیرند اما در کل فکر می کنم جو روزنامه نگاری کرمان همانند جو سیاسی اش خراب است.
سطح روزنامه نگاری و روزنامه های کرمان را چطور می بینی؟ همانطور که گفتم کرمان جو سیاسی خیلی بدی را داراست و همین باعث شده روی روزنامه نگارها هم تاثیر بگذارد.یعنی روزنامه و یا روزنامه نگاران بیشتر از آنکه به فکر مردم و آبادانی شهر و استانشان باشند در خدمت جناح های سیاسی هستند که همین مسئله ضربه بزرگی را به روزنامه نگاری کرمان وارد کرده و از پیشرفتش جلوگیری می کند که جای تاسف است اما از نظر کیفی باید بگویم که کرمان از نویسندگان و خبرنگارانی برخوردار است که مایه افتخار مطبوعات کشور هستند و با مطالعاتی که داشتم سطح روزنامه نگاری های کرمان نسبت به خیلی از استانها در سطح بالایی قرار دارد که جای خوشحالی است
به عنوان یک روزنامه نگار حرفه ای در کرمان با چه مشکلاتی روبرو هستی؟ روزنامه نگاران کرمانی در اوج سربلندی در کشور با مشکلات زیادی روبرو هستند. علاوه بر بد بودن جو روزنامه نگاری فکر میکنم بزرگترین مشکل روزنامه نگاران کرمانی مشکل مالی است. متاسفانه خیلی از خبرنگاران و حتی روزنامه نگاران در کرمان حقوق دریافت نمیکنند و تعدادی هم که حقوق میگیرند در حد چرخاندن زندگی شان نیست و به اجبار میبایستی علاوه بر روزنامه نگاری به شغل دیگری هم روی بیاورند که همین باعث میشود کیفیت کار روزنامه نگاری در کرمان پایین بیاید از طرفی مشکل مالی نشریات است که میبینیم نشریه ای مجوز هفته نامه دارد اما چند ماه یک بار به خاطر انکه مجوزش باطل نشود چاپ میکند که امیدوارم با حمایت های ارشاد و نحوه ی درست تقسیم بندی آگهی ها این مشکلات برطرف شود.از طرفی هم امیدوارم مردم بیشتر مطالعه کنند و با این کار مطبوعات استانشان را حمایت کنند.
بهترین و بدترین خاطرات در روزنامه نگاری؟ در روزنامه نگاری خاطره خوب زیاد دارم اما بهترین خاطره ام برمی گردد به 4 تیر ماه 86 که اولین یادداشتم در نشریه نسل آفتاب به چاپ رسید(یادداشتی انتقاد آمیز از شهرداری و شرکت ایران خودرو) و بدترین خاطره ای که به ذهنم می رسد بر می گرده به زمانی که رضا عوض پور توسط ضاربان چاقو خورد وقتی خبر را شنیدم واقعا" ناراحت شدم.
آینده ات را در روزنامه نگاری چطور می بینی؟ زیاد اهل پیش بینی نیستم اما امیدوارم که به کمک خداوند بتونم پله های ترقی رو در این عرصه طی کنم و برای کرمان افتخار آفرینی کنم.
اگر صحبت خاصی داری بگو؟ دست پدر و مادرم که از مشوقهای اصلی من بودند رو می بوسم.از خانم فهیمه اماندادی،عبدالرحیم عبدالکریمی،حسین شهابی،محمود وهابی،روح ا... باقری،حسین سبزه صادقی، محمد لطیف کار, محمد علی مولازاده و همهً کسانی که اسمشان در حال حاضز در ذهنم نیست تشکر می کنم و در پایان هم از شما که به من ودوستان جوان فرصت ،شهامت واجازه فعالیت در این عرصه وهمچنین از روزنامه همراه به عنوان اولین نشریه ای که من در آن فعالیت کرده ام تشکر می کنم و از اینکه همیشه در این راه یار و یاورم بودید واقعا قدردانی میکنم .
