اسفندگان؛ سالروز عشق و ایمان
ودلدادگی ....
- بازار SMS ها دوباره داغ شده است بیش از میلیونها SMS عاشقانه رد و بدل می شود، دختران و پسران جوان به بهانه اینکه عشق و علاقه خویش را به یکدیگر نشان دهند هر کدام به فراخور حال و وضع خود با خریدن هدیه ای و گذراندن ساعتی خوش در پارکها و رستوران های شهر از خانه بیرون زده اند، بازار فانتزی فروشها و گل فروشی ها و ...گرم گرم است مردان با شاخه ای گل رز به خانه می روند و همسرانشان سعی کرده اند تا بهترین غذا را برای امشب آماده سازند. امروز (VALENTINE) است، روز عشق در فرهنگ غربی ها
- - ایرانیان انسانهای عاشقی هستند، مردمان متمدن و بزرگ منشی که همواره و در تمام اعصار زبانزد خاص و عام بودند، کسانی که در طول تاریخ با بهره گیری از فرهنگ غنی ایرانی و سپس با آمدن اسلام، ضمن تلفیق فرهنگ ایرانی با فرهنگ اسلامی، یک زندگی سراسر سالم را با برقراری قوانین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و ... که جزو مترقی ترین و به روز ترین قوانین جهان بود تشکیل داده اند به گونه ای که به جرات می توان گفت بسیاری از تمدنهای جهان با الهام از تمدن غنی ایرانی اسلامی، قوانین خویش را وضع کرده اند.
- طی سالهای اخیر و بدلیل بهبود وضعیت اقتصادی کشور و بالتبع آن بهبود وضعیت معیشتی مردم و نیز به دلیل احتیاجات و الزامات روحی و روانی و ... مردمی که در سالهای گذشته روزگار سخت جنگ و ویرانی و تحریمهای مختلف را پشت سر گذاشته بودند، بار دیگر یکسری از برنامه های واجب الاجرای زندگی شهری در میان مردم رواج یافت و مردم عزیز کشور پس از فراغت بال از مشکلات گذشته و با استقرار یافتن نظام جمهوری اسلامی و ایجاد امنیت عمومی که یکی از فوایدش بروز امنیت روانی بود وارد مرحله جدیدی از زندگی در فضای جدید گردیدند و بار دیگر برگزاری جشن ها و میهمانی های شبانه ، رفتن به پارکها و رستورانها، شرکت در مراسم جشنهای عمومی از جمله کنسرت ها و جنگ های شادی و ..در جامعه رواج یافت و گاهی حتی به ناهنجاریهای اجتماعی نیز کشیده شد. در این میان جهان غرب نیز که پس از پیروزی انقلاب با توسل به هر وسیله ای سعی در براندازی نظام داشت و هر بار ناکام تر از پیش شسکت را پذیرا شده بود در راهکاری دیگر بهترین روش را مبارزه فرهنگی با مردم ایران دانست و با بهره گیری از تکنولوژی به وجود آمده در قرن بیستم و به مدد رسانه های مختلف و نیز جو خاصی که در این سالها بر کشور سایه افکنده بود، مبارزه ای سراسر ضد فرهنگی را بر علیه فرهنگ غنی ایرانی اسلامی آغاز نمود و متاسفانه بدلایل مختلفی که شرح و بسط آن در این مقال نمی گنجد در برخی از موارد به نتایج دلخواهی از نظر خویش دست یافت به گونه ای که با نگاهی اجمالی در میان توده مردم و بالاخص نسل جوان کشور می توان به ریشه هایی از تهاجم فرهنگی غرب و نفوذ آن در جامعه پی برد، مواردی که متاسفانه نسل جوان و گاها میان سال کشور بدون تحقیق و ریشه یابی آن فرهنگ های وارداتی تنها به تقلید کور کورانه از جهان غرب پرداختند و مسئولین نیز یا نخواستند و یا نتوانستند تا در این زمینه و شناسایی و شرح و بسط این فرهنگ های وارداتی و یا لااقل جایگزین کردن فرهنگ ایرانی به جای آن کاری در خور انجام دهند و مانند بسیاری دیگر از کارها به ساده ترین روش یعنی مبارزه با نسل جوان کشور نه مبارزه با فرهنگ غلط وارد شده پرداختند و این موضوع نتیجه ای نداشت جز ریشه دار تر شدن آن فرهنگها ...
- فرهنگ غنی و پربار ایرانی با بیش از هفت هزار سال تاریخ کشف شده و سه هزار سال تاریخ مدون همواره به عنوان یکی از متمدن ترین و غنی ترین فرهنگهای جهان مورد ستایش بوده است فرهنگ و تمدنی که متاسفانه خود ما ایرانیان نه تنها از آن غفلت کرده ایم بلکه از بسیاری از زوایا و مسائل زیبا و پربار آن بی اطلاع هستیم و شاید بسیاری از ما حتی علل پیدایش بسیاری از رسوم و آداب خوب و کهنمان را نمی دانیم و ....
- یکی از همین آداب و رسوم خوب و سرشار از معنویت و غرور در کنار جشنهای باستانی نوروز و یلدا و ...جشن «اسفندگان» است، جشن اسفندگان که در تاریخ از آن به عنوان جشن «اسفندار» یا «سپندار مزد» از آن یاد می شود در ایران باستان و در روز اسفند از ماه اسفند که مصادف با 29 بهمن ماه امروز است برگزار می شده و نام باستانی آن «سپنتا آرمیئتی» بوده است آرمیتا که معنی آن آرامش افزاینده است نشان از دانش، دلدادگی و ایمان بوده و در اسطوره های مردمی به عنوان فرشته «امشاسپند» یعنی نگهبان زن و زمین مطرح بوده بطوریکه در پند نامه های موبدان و در تواریخ مختلف ایرانیان باستان زن نیک را همانند زمین نیک می پنداشتند که «سختی ها را می گوارد و بر و میوه شیرین می دهد»
یعنی همانطور که زمین شخم می خورد، عذاب می کشد و رنج و درد را تحمل می کند تا در نهایت ثمر شیرین بدهدو اگر بلرزد حاصلش ویرانی و خرابی است، زن نیک نیز در خانواده گاهواره زایش و آرامش و افزایش است و اگر آرامش نداشته باشد کانون خانواده از هم می پاشد و نابود می شود.
در نوشته های بدست آمده در ایران باستان آمده است که مردم در روز «سپنتا آرمیئتی» به نیایش و شکرگزاری می پرداختند و از خداوند برای آفرینش زن تشکر می کردند، یعنی به تعبیری تمدن کهن ما در بیش از 3000 سال پیش مقام و منزلت زن را پاس می داشته است.
ابوریحان بیرونی نیز در مورد روز اسفندگان می نویسد «این روز، روز مردگیران است و در این روز مردان به زنان هدیه می دادند و دختران جوان در این روز همسران دلخواه خود را انتخاب می کردند در این روز مردان تمامی کارهای خانه را خود انجام می دادند و زنان به استراحت می پرداختند» همچنین هایدماری کخ مورخ مشهور غرب با استناد به لوح های گلی از زبان داریوش چنین نگاشته است «شاه در این روز به تمامی زنان دربار از هر قشر هدیه ای اعطا می کرده است و کلیه زنان دربار اعم از ملکه، خدمه ، ندیمان و حتی کارگران از دست شاه هدیه خویش را می گرفتندو این هدیه ها شامل زیور آلات، انجیر ، فندق و انواع میوه ها بوده است»
بهر صورت آنچه از کتب تاریخی و نوشته های کهن بدست می آید این است که جشن اسفندگان، جشن عشق و ایمان و دانش بوده و مردمان پاک ایران باستان به یمن عشق پاک و دلدادگی و مقام والای زن ایرانی این روز را پاس می داشته اند و جالب اینکه عده ای از معاصرین و محققان عصر حاضر ((Valentineday)) را تقلیدی از جشن اسفندگان می دانند همانطور که به زعم برخی کریسمس تقلیدی از شب یلدای ایرانیان است یعنی همان جشن تولد مهر، که البته برای اثبات این موضوع نیز دلایل و مستندات فراوانی وجود دارد که در این مختصر نمی گنجد، و اگر جهان غرب در روز ولنتاین که به روز عشق معروف است به جشن و پایکوبی پرداخته و دختران و پسران غربی این روز را روز دوستی و عشقهای سطحی می دانند، ایرانیان باستان اسفندگان را روز عشق پاک و شکر گذاری به درگاه خدا برای آفرینش جنس مونث می دانستند و دختران و پسران ایرانی در این روز به دنبال تشکیل زندگی پاک و الهی بوده اند و این یکی از همان نشانه های تمدن غنی و فرهنگ پربار ماست...
جامعه ما همانند همه جوامع دیگر نیاز به گسترش فرهنگ شادی در میان مردم داردو مردم ما همواره به دنبال بهانه ای برای فرار از زندگی ماشینی قرن بیستم و یکم و لحظه ای دلخوش بودن و شادی کردن هستند و در این میان ودر خلاء فرهنگی موجود، جوانان ایرانی مجبور به تقلید کورکورانه از فرهنگ وارداتی غرب می باشند که اگر چه شاید در ظاهر اشکالی نداشته باشد اما در پس پرده آن مصائب عظیمی خفته است که شاید یکی از مهمترین آنها از دست رفتن هویت، فرهنگ و عرف ایرانی – اسلامی جامعه ما در دراز مدت باشد.
وچه زیباست اگر که مسئولین کشورو بخصوص مسئولین فرهنگی ما با تعمق و مطالعه بیشتر بهانه های شادی مردم را ایجاد نمایند شاید سالروز جشن اسفندگان یاهمان جشن «سپنتاآرمیئتی » که جشن عشق و دلدادگی و ایمان است جایگزین مناسبی برای جشن((Valentineday) باشد و مردم وجوانان ما به جای اینکه در14 فوریه عشق و علاقه و دلبستگی خویش را به یکدیگر ابراز دارند در روز بیست و نهم بهمن عاشق شوند. شاید ...
